سید نمدی / سید ظهور شاه هاشمی

آئی مرادی بزتاکءِ دیم دیگءِ سکین یک وابے اَت که من چه ائیدءَ پیسر دیستگ اَت که چه اے وابءِ گندگءَ رند دگه هچ توجیلے نه دیست. پمیشکا دوچار ائید مرادی بزتاک گوں گوستگیں یاتانی گوندواں په شما دیم دات.
ترانگءُ تهتالاں ترهیناں ترکّ ایت جگر
برتکگیں بیرانی برجءُ بریجاں برتکگ اَت
بلے مستریں گپّ ایش اِنت که ائید وشّیانی بزتاکءِ پسّو 1382 هـ ءِ بنگیجی ماهءَ هما روچءَ په من سر بوت که کدرء سیزده سدءُ چلّ سال پیسر ماں انچیں روچے واجه هداءِ مسترین ربّال ءِ نماسگءِ کُشگءِ چنءُ لانچ بیگءَ اَت که انوگیں روچاں هر کس گیش گریوگءُ پِٹّگءَ نه اِنت. هر رنگءَ من انگت هم تئی پسّو ءَ منّاں. گوں اِے گپّءَ هور تئی دست گٹّیءَ هم منّاں من په اے گپّءَ هم دگه جستے نه گراں که اے دست گٹّی چکّاس ءِ بوتگ یا که حیدر آبادء .
من کجایاں ؟ مردگ کجا اِنت؟ اگاں مردگءِ جاگه مانش اِنت گڑا نادراهءِ جاگه نادراهجاه اِنت. البت اے گپّءَ هر کس زانت کنت که زندگ مردگءِ جست نه کنتءُ همے رنگءَ دراهین مردم نادراهءِ جستءُ پدءَ هما وهدی کنت که وت نادراه بیت ترا بے بلا بات.
مپتاهی! گوں اے گپّءَ که پمّنی نزّءَ گلگ کنگ بے سرین کارے بلے پدءَ هم یک گونڈیں گلگے چتو دارانءُ بلکیں تا زندگاں پشت کپ ایت بلے په ایشیءَ من هچ رنگءَ دلگرانءُ دلپروش نه باں انگت من چو هم گوشت کناں که:
چمّن دل پروش ے اگاں ، دلپروش نه باں
چو اگاں دل پرشتیں منی ، سد بر پرشتگ اَت
چه سندءُ سیل بیگءَ رند انگت هم یک کارے که تو پمّن کرتگ من باز وشّاں که سستگیں دستونکءِ هما گال که نبیسّوکءَ رد کرتگ اَنت تو پدءَ آئیءَ سرءُ سوج کرتگ اَنت. بلے مپتاهی ! اگاں واجه زهیرءِ رنگین دگه 10 زبان دوست در بیتکیں چوشیں سد/100 ناں بلکیں هزار /  1000 سستگیں دستونک چاپگ بوتگ اَت. زهیر ءِ نمدی یے که آئیءَ دو سال پیسر په من نبشتگءُ دیم داتگ انگت هم منی لچّهانی دپترءِ تهءَ پتاتگ ایر اِنت. کمّیں بدار! من انّوں درۓ گیجاں ... منی ترانگءَ منءَ نه دروه اِت همے نمدی ایش اِنت که من در کرتگ که زهیرءَ اے نمدی 5/7/1960 ءَ نبشتگ که منءَ 9/7/1960ءَ رس اِتگ. چوناهیگا زهیرءِ یکءُ دو نمدی ماں دگه رنگءَ نبشتگیں منءَ رس اِتگ اَنت بلے اے 5/7/1960ءِ نمدی انگت چه آیاں هم درسستگ اَت بلکیں آئیءَ یات نه بیت بلے اِے هما نمدی اِنت که آئیءَ اردو زبانءَ بنگیج کرتگءُ چیزے بلوچستان جدیدءِ رنگیں روتاکی بے پرواهیں گپّ ماں اردوءَ نبیسّگءَ رند وتی بلوچیءَ ایر کپتگ. برے دل گوش ایت که زهیرءِ همے نمدیءَ تئی نامءَ دیم بدیاں که توۓ بچارءُ پدءَ دیم ۓ بدۓ. بلے پدءَ پمّن هچ بر سر نه بیت. منءَ تئی سرءَ اوست اِنت بلے باز برءَ مردم چه وتی دلی دوستے ءَ لاچار هم بیت.
اے گپّانی یله دیگ جوان تر اِنت که یک گونڈیں گپّے وتی سرءَ دور در کنت که نه وشّی یے بنگیج بیت.
هو! من انگت نادراهجاه ءَ یاں ! هو! نادراهاں که نادراهجاهءَ یاں وشّیں مردم نادراهجاهءَ نه وپس اَنت بلے من اے نادراهیءِ باز منت واراں پرچا که همے نادراهجاهءَ من په بلوچی زبانءَ په وتی وسءَ سر جتگ. سستگیں دستونک همے نادراهجاهءَ سرجم کرتگ. ابید چه ایشیءَ وتی لچّهانی سے/3 دپتر هم سرجم کرتگ که چه ایشاں یکّےءِ نامءَ شما زان اِت که انگرءُ ترونگل اِنتءُ دگه دوئینانی نام برتکگیں بیر ءُ تراپکنیں ترمپ اَنت. ابید چه ایشیءَ په بلوچیءِ راست نبیسگءَ یک وانگی یے هم سرجم کرتگ که آئیءِ نام بلوچی سیاهگءِ راست نبیسگ اِنت ءُ دگه بلوچی بنگیجی په رُستگیناں هم جریده اِنت. چه اے ششیں وانگیاں ابید کلام اللهءِ یک بهرے (جز عمّ) هم بلوچی کرتگءُ سرجم اِنت. بلے چه اے درستاں انگت دگه مسترین کارے سید گنج اِنت بزاں بلوچی بزانت بلد (ڈکشنری) اِنت که منءَ گیشتر گمان اِنت که چه ایشیءِ سرجم بیگءَ پیسر منءَ ساه دروه ایت پرچا که منے روچاں من وتءَ زندگینءَ شمار کنگءَ نیاں. اگاں وتی واجهیں براتءِ هاتر مه بوتیں من چه مرچیگءَ باز پیسر وتی نامءِ سرءَ هدامرزیءِ گال نبشتگ اَت.
منی مسترین بژن ایش اِنت که منی هچ وانگی دنیگا چاپ نه بوتگ پرچا که اگاں چوشیں کارے زندءَ مه بیت گڑا رندءَ مَرگءَ په راستین رهبندے ءَ بوت نه کنتءُ چه بے راهیں چاپ بوگءَ چاپ نه بوگ شر تر اِنت.
من نه زاناں پرچا اے گپّاں جنگ یاں پرچا که من زاناں که اگاں تئی دل بلوٹ ایت هم تو منءَ کمک کرت نه کن ۓ ءُ دگه واجهءُ دوستءُ دسبرادر درست چکّاس اِتگ اَنت.
اے نمدیءَ بلّ که واجه زهیر هم بوان ایت که من مرچی په آئیءَ نمدی نبشت نه کناں بلکیں باندا پوشی آئیءِ پسّوءَ دیاں۔ چوناهیگا من نه زاناں که زهیرءَ چے به نبیسّاں پرچا که مرچاں آئیءِ آس باز ترند اِنت نزاناں چتور آ چه مستر گریءِ برزیں کُرشیءَ ایر بکپ ایتءُ دو گپّ په ڈول به جنت. هر ڈول اے نمدیءَ پیش ۓ بدار.
مپتاهی ! اگاں تو زان ۓ که تئی نمدی چه جولائیءِ یکّءَ پیسر رس اِت کنت پمّنءَ پسّوءَ دیم بدے اگاں ناں چه یک جولائیءَ رند من اِدءَ بهرن نباں چو هم زانت نه کناں که کجا رواں. اگاں زندگ بوتاں هر جاهے که برساں ترا زانتکار کناں۔
که ترپ ایت پمّن دُژمنءِ الماسیں تپر
گم نه اِنت ، دردوں آئیءِ دوستیں دستگ اَت
تئی
سید

*رسول بخش مپتاهی

/ 2 نظر / 81 بازدید
استاد آيلتس

با سلام درصورتي كه قصد يادگيري IELTS را داريد به وبلاگ من سر بزنيد. آخرين اطلاعات اين امتحانات در سراسر دنيا به همراه سوالات آخرين امتحانات برگزار شده در سراسر دنيا را بر روي وبلاگ ما خواهيد يافت ostadielts.blogfa.com در صورت تمايل ما را لينك كنيد و اطلاع دهيد تا با كمال ميل شما را لينك كنيم

بلوچ

( درمیانی رودرآتک ءِ ننگریں مردمانی نوکیں چـِست و ایرانی شاباشی ءَ ) آس نـازیـنـیـت پـُلّ ءَ ، پـُلّ ءَ نـازیـنـیـت آس بیا بچار که شادهانی روچ بیتـگ چـُکّ و ماس درمیانی رودرآتـک ءَ چـِسـت و بالـیـت انکلاب نوک کرتگ هم اُمیتاں زُلم ءِ دَورگ بیت هَلاس سرکـُتگ آشوب دَؤرءِ، پروشتگ ئی بَندءِ کـَڑی جَه جتَگ کارءِجهانءَ پروشگ انت زُلمءِ وَتاس نـنـگـرانی ســاه سـِـسـتـگ چـه گــَم و اُپارگ ءَ هونریچی زُلم وجَؤرءِ،راجءِپَهکیں چُکّ وبراس بـیـت رَهـبـنـدے که مـهـر ءِ شادهانی دَؤر بیت آدمــانی بـیـت پـَجـّے ، جـُـهـد و کارانی کساس شاه و ملایانی دَؤر شـُت ، زُلم و ناپاکی ءِ دَؤر اڈءَ بیت رهبندے راجی،راج ءِ جُهدانی سَواس سامراجانی گـُلامی ، داں ابــد نے زند ءَ بیت نه گـُلامانی گـُلامی زیب کدیں دنت انت براس کریم بلوچ _ تـَهـل 15/03/11 آدیسه - اک. ************* http://pahra2011.blogsky.com/1390/02/18/post-2382/