سید نمدی

سید هاشمی

پونا
20 پروری 1969ء
زهیر!
زهیران گوں وت زهیر نالگیں نلے زرتگ
که په شما اے چاریں  گالاں دیم دیگءَ یاں . نزاناں باریں چه جمبلاسءَ اِے کرپاسک چتور وتءَ زهین ایتءُ په تو سر بیت. گوں ما ایمنیءُ شادانی په شل گوارگءَ اِنت البت اگاںیک یک دردے شرتگ ایت هم رندءُ پدۓ پرشیت اِنت بلے کورءِ آ دستءَ جاور گوں جوانیں رهبنداں سیادی کنگءَ نه اِنت نزاناں باریں کدی په شما تاهیر ءُ اِنسرتگیں چاگردے به بام ایت که اے بد زوراکیانی لنجیاں گمسار به کنت. چوناهیگا اِے دلجمیں گپّے که همے زوتاں رهبندانی پر لیٹگءِ مزنین اُمیتے هست بلے په مردمان بے سیتّ بیت. زهیر! تو پرچا چوش کن ۓ ؟ من هزار گشتاں گوشتگ که هر وهد که چار گال پر بندۓ پمن دیم اِش بدے ءُ دانکه من نه چاران اِش هچ رنگءَ په چاپءُ شنگءَ مه دَے اِش. انّوں گنداں که زمانه بلوچیءِ تاکدیمءَ تئی دستونکے شنگ بوتگ بلے نی گپ جنگ چه درد وارت؟ البت یک رندے پدءَ گوشاں دگه برے چوش مکن. اگاں چتّو دستونکءُ لچه لوٹ اَنت چه الکاپ کرتگیناں بدے اِش.
چه ماهےءَ گیش اِنت که پوناءَ نشتگاں بلے چه شهرءَ دوراں انچوش که شمۓ یونیورسٹی کیمپ اِنت اِدءَ هم من دکّن کالج کیمپءَ یاں که چه شهرءَ چار پنچ پند دیر انت. هپتگے یکءُ دو بر شهرءَ رواں سک دست گٹّاں پمیشکا نمدی هم چه دیرءَ نبشتگ دگه ماهے نیمءَ انگت همدایاں . رند تری هالان شمارا زانتکار کناں۔
ماسترءَ اگاں گندۓ درهبات ۓ بگوش. من هرّ روچ ماسترءَ گنداں ادءَ مئے کالجءَ یک مردے هست اِنت چه کدّءُ چه بالاد ، چه گوشتءُ چه جونءُ چه چمکءُ چه دمک هر رنگءَ که بگوش ماسترءِ داریں سر اِنت. ایشیءَ هرّ روچ گندانءُ هما دمانءَ ماسترءِ ترانگءَ کپاں. من تئی رنگیں مردمےءِ هم شوهازءَ یاں هر وهد که درۓ گیجاں هال اِت دیاں
سرجمیں دوستءُ دسبرادراں درهبات بگوش
سید

/ 0 نظر / 48 بازدید