مرتگ اِت دیری / عابد آسکانی

مرتگ اِت دیری

دوشی واب گنداں سمبهـ اِت سیری
برزیں ماڑی ءُ گواتگراں مِیری
بهبهیں بالا اِت مبات پرواه
ماهکاں رنگیں دروشمءَ شِیری
شت گلیں ورنائی وَداراں تئی
آتکگ گوں موشکءُ مهنتاں پیری
ناگتے بلکیں رُکستاں بیاۓ
پُچ کِتابیئیں پر کت اَنت ایری
دوست دلی دنیاءَ دو بر بیا اَنت
کم نه بیت انگت مهرءِ آهیری
پاتوءُ پُلّیگ اِت کناں توّاپ
دل منی هینّاریں نزانت سیری
دوشیگیں دیوانءِ دوئیں گپ تئی
لگ اِت اَنت دلبندءَ گوش ۓ تیری
پمّنءَ درد ءِ جیهڑیں جمبر
چار گورءُ چار دورءَ چم اَنت بیری
همبل گوں ایشاں سهل کناں چوں که
کودکیں چک اِش کشت انت کلمیری
شالا گوں درداں کس مبات دلگیر
توبه توبه چه دردءِ دلگیری
کِسّوے دراجیں تئی نه بیت آرگ
مِهلب ءُ مسکءُ پوپل ءُ هیری
بوّ ءَ گُلسهر ءُ هاسمی پلءِ
چیر دے ۓ چنچوں چیز نه انت چیری
ملک دو انت اللهءِ بچار ملّا
مک مه جن گران اِنت هکءُ هکزیری
دُرگُل تئی اوستءَ زندگ انت عابد
تو مه بوتین ۓ مرتگ اَت دیری

/ 2 نظر / 13 بازدید

مِهراں به پالا و به پالا وتی جان هما راجی بیل و همبلانی نام ءَ که راج ءِ نام ءَ ، ساه و سر اِش دستانی دل ءَ کتگ و دیما روان انت . مــِـهـــراں بــه پــالا و بـــه پــالا وتـــی جــان لــــوٹ ئــے که مـــراداں رسـیـت تیر ءِ کمان اِســتــار مـــراد انــت و مــراد انت پــتــو رُژن ســوبـاں بـــرئـــے راه و کـَمــاه ئـے گر شان شاهانی جهان سوچی بنت هژم و چه زور آبــات مــدام مـِهر چــه کـِشار انت مه جهان اِشــتــاپ نــه بـَـر دَنــت تــرا مـَـچ و کـِشـــار اِشــتــاپ نــه کــدیں سوب رس ئے تیر زبان سـَـد تــیــر ءِ بـَــدل کار تـــرا دنـــت زبـــان سـَـد جـنـگ پـروشـیـت و به کنت گار و زیان پـُــلانــی هــنــر زور نـه ! آتــار انــت بــــراه رُژنــے که امــیــتــاں بــه دنـت انت مـَـهـکان بــالــیــت امــیــتـے که بـه بیت انت ترا ساه بـیـت دست ءِ توار ے که به مَلّ ئے تو جوان چاکـر که نــه کـت گار وتی کـیـنـگ و کِست جــنــگاں تــبــاه بـیـت دو بـَزیں پئوج ءِ نشان سر ، دار ! که جــهــان ءَ نه کـدیں بیت بدل هــوش ءَ چـه

دل گـُل ءِ گــونــاپ ءِ رنـگ و بـو شـُت زنــــدمان ، وهـد ءِ تـَچوکیں جو شـُت مئے امیتاں چو شپان انت سکّ تهار جُهدءِ بانزل ره که بارت شپ بو شُت شـُـت دل ءِ آرام ، هـــم تاهـیـر جــان چــو اُمـیـت ماں آزمان چون چو شـُت گــوں بــهــارانی زهــیــر دل بال کنت شــپ تـهــاریں هـم نیتکگ ، رو شُت داتــگـیں مستاگ ءِ هم شهدیں ودار کـَد نه آســر بـــوت ، بلے پلّ بو شـُت نـُکّ«تَهل» انت گر شهیدانی په یات نام و یات اِش زنـــدگ انت هنبو شُت کریم بلوچ _ تـَهـل 01/12/10