سید نمدی

سید هاشمی

 

دبی
13 مارچ 1968
براتگونگین دوست محمد بلوچ وشدلءُ شادان بات ۓ!
چه درستانءُ پیسر من ترا مراد بات گوشان که پمنی زانگءَ اے شمۓ بنگیجی نمدی اِنت که ماں بلوچیءَ نبشتگ. چوشیں مردم کمّ اِنت که آیانی بنگشءِ نمدی چوش جوانءُ واناک به بیت. شمۓ زبانءُ نبشتگءِ رهبند ساڑایگ کرزانت.
برات سید محمد! انچوش که من شمارا پیسرءَ هم نبشتگ هچ رنگءَ دل پروش مه بے. چوشین مزنین کار په اوپار جوان بنت. لازم نه اِنت که سرجمیں مردم یکّیں سالءَ گوں تو همراه به بنت. چوشیں کار په اشتاپ شر نه بنتءُ نه که په یک مردمےءِ بے پرواهیءَ سرجمین کار یله دیگ بیت. اگاں منءَ جست کن ۓ من ترا مراد بات گوشاں که بنگیجءَ شما یک سد باسک جوڑ کرتگ. من یک برے پدءَ گوشاں که هرچ باسکے که هست اِنت انّوں همے بسّ اَنت. البت دگه مردماں هم کم کمءَ گوں وت یکجا کناں بکن اِت. وتی کارءَ په دلجمی ءُ اوپار دیمءَ به بر مردم هم میاریگ کنگ لوٹ اَنت. اُمیت اِنت که شما په آرامءُ اوپار بلوچی دیوانءِ کارءَ دیمءَ بر اِت. هچ بر دل پروشیءِ گپّءَ مه جن اے گپءَ هم په شرّی بزان که په اے شرّی بزان که په اے شرّیں کارانی هراب کنگءَ باز مردم لانک بستگءُ اوشتاتگ اَنت. وتءَ چه آیاں به پهریزءُ په هیالداری ءُ چارءُ گند وتی رهبنداں گران به بۓ۔

/ 0 نظر / 47 بازدید